Nieuws van de Toerustingscommissie
UILEN IN HET DIJKGATBOS
Verslag van een winterwandeling
Afgelopen voorjaar heb ik voor het eerst kennis gemaakt met de kerkuil. Dit was tijdens ‘het gezellige avondje’ dat de bezorgers van ‘Kerkklanken’ elk jaar aangeboden krijgen voor het trouw maandelijks bezorgen van uw kerkblad. Als penningmeester van het kerkblad mocht ik daar ook bij aanwezig zijn. Luc Smit sprak die avond vol passie over de kerkuil en liet prachtige dia’s van kerkuilen ZIEN. Toen ik dit najaar las over de winterwerkactiviteit ‘Uilen in het Dijkgatbos’, was ik dan ook direct verkocht. Ter verduidelijking: Luc en Renze zijn de ambassadeurs van de kerkuil in onze regio en gaan vaak samen op pad om onder andere jonge kerkuilen te ringen en nestruimtes in orde te maken.
Dit keer was het de beurt aan het maatje van Luc, Renze Montsma, om ons de bosuil te laten HOREN.
Vrijdag 21 januari was het dan zover. Ruim veertig mensen verzamelden zich bij de Meerbaak om samen naar het Dijkgatbos te gaan. Het was een bont gezelschap in leeftijd variërend van 10 tot 70+. Leuk om te zien dat een activiteit zoveel verschillende mensen aanspreekt! Op de Snippenwei in het Dijkgatbos aangekomen was er eerst tijd voor koffie en thee. Renze vertelde intussen kort iets over de bosuil en liet ons de geluiden van bosuilen horen. Inderdaad geluiden, want de mannetjes en vrouwtjes produceren een totaal verschillend geluid. Hij sloot zijn verhaal af door te zeggen dat hij hoopte dat we de bosuil zouden horen maar dat hij ons dit niet kon garanderen...
Of het nu kwam door de laatste woorden van Renze, ik weet het niet, maar muisstil liepen we vervolgens door het bos. Want als we de bosuil wilden horen moesten we stil zijn... Ons pad werd beschenen door zaklantaarntjes die meegenomen waren door een aantal deelnemers. Na vijftien minuten gelopen te hebben en twee keer gestopt te zijn zonder iets te horen, was het bij de derde stop raak. We hoorden verschillende keren een mannetjesuil. Ook de vrouwtjesuil kregen we te horen evenals een koppeltje ganzen dat de nacht doorbracht in het gebied tussen het Robbenoord- en het Dijkgatbos.
En wat is er dan fijner om na een winternachtwandeling terug te komen op het beginpunt wetende dat de soep bijna klaar is. Bijna …en dat gaf Renze de gelegenheid om ons nog iets te vertellen over een hele bijzondere groep uilen, namelijk de nachtuilen. Ter verduidelijking dit zijn geen vogels maar nachtvlinders. Na het zien van veel mooie dia’s durf ik niet meer te zeggen dat nachtvlinders flets en kleurloos zijn. Onder het genot van een heerlijke kop soep werd er nagepraat over de mooie excursie. Organisatie bedankt!
Annelies van der Weijde