Liturgisch bloemstuk – Veertigdagentijd

Vanaf de tweede lijdenszondag 28 februari staat er een liturgisch bloemstuk in de kerk op de tafel waarbij de lijdenstijd en Pasen wordt verbeeld.
We volgen het liturgisch bloemschikproject van de PKN 2020. Het project van 2021 bleek meer geschikt voor een thuis schikking, vandaar dat we opnieuw gekozen hebben voor de schikking van vorig jaar. Wellicht komt het bloemstuk de eerste weken u bekend voor.

De meditatieve tekst die de symbolische schikking verbeeldt zal voor of in de dienst voorgelezen worden. We hopen dat deze symbolische verbeelding in deze weken u steun mag geven.


4 april 2021

We zijn getuige van het lege graf, Jezus is opgestaan.
De dood heeft niet het laatste woord. De leerlingen staan rondom de lege tombe, zij zijn de twaalf witte bloemen. Wit als teken van een nieuw begin. De bloesemtakken drukken de -nog een beetje ingehouden- vreugde van dat nieuwe begin uit.
Hier groeit ruimte voor een nieuw begin, nieuw leven. Nadat de leerlingen totaal geschokt waren over de afloop van het Paasmaal, de droefheid over de dood van hun geliefde leraar Jezus, is er nu de grote verrassing van de nieuwe ruimte die de Opstanding voor ons kan zijn.
Ze staan met zijn allen om die ruimte heen.


2 april 2021

We zien de verbeelding van de straf die de Romeinen gaven aan misdadigers.
Het was de wreedste en meest vernederende straf die men kon bedenken.
De lange lezing van het Johannesevangelie laat een opeenvolging van gebeurtenissen horen, die wij vaak goed kennen.
De diepe droefenis over de kruisiging wordt uitgebeeld in dit eenvoudige beeld.
Hoe de vredevorst ter dood werd gebracht.
Als alles gezegd lijkt, past alleen de eenvoud van die drie kruisen.


1 april 2021

Wit staat voor licht, reinheid, onschuld en wijst op de dood.
Op Witte Donderdag werden in de oude kerk over veel versieringen doeken gehangen, als teken van rouw.
Viooltjes zijn eenvoudige bloemen, ze zijn een teken van trouw, nederigheid. De kleur wit geeft juist ook iets weer van het licht, dat ons omgeeft, waardoor wij kunnen leven. Ze worden ook wel gezien als symbool voor Maria, de moeder van Jezus.
De opgerolde doek verwijst natuurlijk naar de doek waarmee Jezus de voeten van zijn leerlingen afdroogde.


28 maart 2021

Zalving: een gebruik dat wij in onze protestantse traditie niet zo goed kennen. Maar het is heel bijbels, profeten en koningen worden gezalfd als hun taak een aanvang neemt. En wie gestorven is wordt ook gezalfd. De vrouw brengt dit in het teken van het zalven van Jezus’ voeten samen. De schikking met de kruiden symboliseert dat voor ons. Op Palmzondag wijst de zalving al vooruit naar Jezus’ dood.
De groene takjes lijken wel een beetje op de palmtakken.


21 maart 2021

Opstaan om opnieuw te leven, voor Lazarus is dit mogelijk. Jezus aanschouwt de reacties van Marta en Maria en de mensen die hen helpen klagen. Het beroert hem diep van binnen en vanuit die bewogenheid is zijn reactie heftig. De dood van Lazarus is ontijdig, de
geliefde broer van Marta en Maria keert weer in het leven.
In het centrum zien we hier de totale overgave en de totale liefde. Dood en leven, een zuchtje is het verschil. De onvoorwaardelijke liefde van de zussen en hun broer -we zien de rode roos gesteund door de klimop, symbool van trouw en de roze wolk van graszaden- is voor
Jezus een reden om Lazarus het leven terug te geven.
Liefde is sterker dan de dood.


14 maart 2021

Zie dan toch met wie je te maken hebt. De blindgeboren man komt door de genezing die Jezus hem kan bieden, eindelijk tot zijn recht: leven als volwaardig mens.
Wie ziet kan kijken, maar tegelijkertijd toch niet zien waar het in zijn of haar leven naar toe gaat. Die kan gaan dwalen zonder doel.
De genezing geeft de man broodnodige ruimte om te leven, de bloesem zit om het lege midden. De kleur van de bloemen geeft de kleur aan zijn leven terug. De man kan nu zelf aan de gang om de leegte in het midden te gaan vullen met betekenis.


7 maart 2021

“Kijk, kijk dan toch!” een twistgesprek bij de bron. Een vrouw -buitenstaander in Israëlische ogen- wordt door Jezus aangesproken. Zij gaat vervolgens een kritisch gesprek aan met deze rabbi. Zijn woorden raken haar kern, haar diepe verlangen naar waarachtigheid.
De geurige jasmijn met een wolk bloemen lijkt het levengevende water te verhullen.
Het een kan niet zonder het ander. De vrouw herinnert Jezus eraan dat iedereen op deze wereld geroepen wordt in waarheid te willen leven. En Jezus onthult zijn missie voor een ogenschijnlijke buitenstaander. Wie put uit de Bron zal kracht ontvangen. De bloemen waaieren immers uit naar alle kanten, zo te leven kan een doel zijn voor iedereen.


28 februari 2021 – 2e Zondag in de Veertigdagentijd

Een stem uit de hemel -het lijkt wel een tweede doop- die het stralende licht ondersteunt. Onmiskenbaar teken voor een bijzonder Iemand – Petrus, Jakobus en Johannes waren er getuige van. Het geheim van dit bijzondere licht mag pas later openbaar worden. In de stralende krans van deze schikking kan het geheim -de bloem in de knop- als schoonheid die we nu verwachten en die zich later zal openbaren al
zien. We wachten in spanning op de bloei die gaat komen.